Powered By Blogger

Δευτέρα 11 Απριλίου 2011

Δεσμοί εξ’αγχιστείας

Οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους που μας συνδέουν δεσμοί αίματος,για τους περισσότερους είναι και οι πιο ισχυρές.Στη ζωή μου είχα την τύχη να συναντήσω έναν άνθρωπο,με τον οποίο μπορεί να μη με συνδέει κάτι τέτοιο αλλά νιώθω πως αυτό που έχουμε δημιουργήσει ξεπερνά κατα πολύ αυτά τα κλισέ.Εδώ έχω την τιμή να σας παρουσιάσω την κατα κόσμον Σίσσυ,Χρυσούλα-Χρυσαυγή για τους συγγενείς και ξαδέρφη για μένα!Εξ’ αγχιστείας!Γνωριστήκαμε το έτος 2005 όπου αποφοίτησε απο το σχολείο των Ιωαννίνων και ήρθε για σπουδές στη όμορφη Θεσσαλονίκη μας!Από την πρώτη κι ολας γνωριμία κατάλαβα την χημεία μας και σαν γνήσιο διδυμάκι,της ξεδίπλωσα το επικοινωνιακό μου ταλέντο και αποφασίσαμε να ξαναβρεθούμε πολύ σύντομα!Τον καιρό εκείνο η ίδια βίωνε ένα τρομερό πολιτισμικό σοκ ερχόμενη στην συμπρωτεύουσα και έτσι αποφάσισα να την ξεναγήσω καθώς και να περάσω αρκετό χρόνο μαζί της ώστε να ενκλιματιστεί!Ξένη πόλη,πρώτη φορά μόνη σε σπίτι,μακρυά απο όσα έχεις μάθει μέχρι τώρα.Χαμογελαστή,ξένοιαστη,γλυκιά,ξεχασιάρα,με καμία ιδέα για το νοικοκυριό και τη μαγειρική!Από τις πρώτες κι όλας συναντήσεις έμαθε σχεδόν τα πάντα για τη ζωή μου και γω για τη δική της.Ήταν απο τις συζητήσεις οι οποίες σου βγαίνουν αβίαστα,συνοδεύονται απο αλκοόλ και κρατάνε μέχρι το πρωί..-Εδώ θέλω να σημειωθεί οτι λάτρεψα τα Γιάννενα και τις ομορφιές του τόπου απο τις γλαφυρότατες περιγραφές της αλλά ακόμα δεν έχω καταφέρει να τα επισκεφθώ εκτός από ένα γρήγορο πέρασμα.-Ο καιρός πέρασε πολύ γρήγορα..Με φιλοξένησε ουκ ολίγες φορές στο σπίτι της και με στήριξε σε δύσκολες περιόδους της ζωής μου που ακόμα και τώρα η παρουσία της με κάνει να τις θυμάμαι ευχάριστα.Σε αυτόν τον καιρό η ξαδερφούλα μου εξελίχθηκε σε ένα υπεύθυνο άτομο,έμαθε να μαγειρεύει,να καθαρίζει και να φροντίζει μόνη της τον εαυτό της και τη θαυμάζω για αυτό!Επίσης την θαυμάζω για την καλοσύνη της,την υπομονή της,τις συμβουλές τις και πολλά άλλα!Μου αρέσει ακόμα και όταν γκρινιάζει για τις παραξενιές της γιατί αυτό την κάνει αυθεντική!Με την ξαδερφούλα μου τον τελευταίο καιρό δεν βρισκόμαστε τόσο συχνά όσο παλιά αλλά ξέρω πως όταν την δω θα νιώθω πάντα σαν να μην πέρασε μια μέρα.Είχα διαβάσει κάπου στο παρελθόν πως όταν αγαπάμε καποιόν πραγματικά όσο και αν στίψουμε το μυαλό μας,ποτέ δεν μπορούμε να βρούμε και να μετρήσουμε τους λόγους που το κάνουμε.Αυτό ακριβώς ισχύει και σε αυτή την περίπτωση.Δεν την αγαπάω γιατί με στήριξε στα δύσκολα. Ούτε γιατί με συμβούλεψε σωστά ή γιατί μου δάνεισε την καινούρια της μπλούζα.Την αγαπάω αβίαστα,αυθεντικά και με όλη μου την καρδιά!Αυτή είναι η ξαδερφούλα μου η Σίσσυ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου