Μια από τις εμμονές-ιδιοτροπίες της ζωής μου, είναι και αυτή για τα βιβλία. Μεταξύ μας, έχει αναπτυχθεί μια κτητική και ιδιόρρυθμη σχέση που κρατάει χρόνια τώρα,χωρίς να ξέρω πως ακριβώς ξεκίνησε.Μαζί με ένα βιβλίο μπορώ να ταξιδέψω σε διαστάσεις που ίσως δεν θα είχα την δυνατότητα να πάω ποτέ..
Στο σπίτι μου θα βρείς από παιδικά,νεανικά,λογοτεχνικά,επιστημονικά,εκκλησιαστικά,κλασσικά,viper,μαγειρικής και ότι άλλο βιβλίο μπορείς να φανταστείς. Μπορώ να καταβροχθίσω με την ίδια εμμονή ότι πέσει στα χέρια μου και πάντα θα κολλήσω στο δρόμο και θα χαζεύω με τις ώρες σε ένα βιβλιοπωλείο.Μ’αρέσει να τα ανοίγω, να τα ξεφύλλιζω,να χάνομαι στις σελίδες τους και να τα σημειώνω.Σε όλα υπάρχει γραμμένο το όνομα μου(έτσι δηλώνω ξεκάθαρα τον κάτοχο του και διεκδικώ με κτητικότητα το “θύμα” μου) και πάντα κάποιο σχόλιο στις πρώτες σελίδες για την εντύπωση που μου άφησε.Η κτητικότητα μου μετά ξεπερνάει τα όρια και εκνευρίζομαι πολύ όταν κάποιος μου λέει να του δανείσω κάποιο. Αν η μαμά μου πάρει κάποιο για να περάσει την ώρα της χωρίς να το ξέρω,υπάρχει περίπτωση εμφυλίου πολέμου και να μην μιλάμε για καμιά βδομάδα.Μια απο τις χειρότερες αναμνήσεις μου, ήταν όταν η Καραμέλα-το σκυλάκι μας- αποφάσισε να παίξει με τις σελίδες του καινούριου μου βιβλίου που είχα ξεχάσει δίπλα στο τζάκι.Η σχέση μου μαζί της πέρασε κρίση για μέρες όσο και να με κοιτούσε με κατεβασμένα τα αυτιά καταλαβαίνοντας το λάθος της.Όσο και να θέλω να διαβάσω κάτι καινούριο δεν είμαι ποτέ ικανοποιημένη πηγαίνοντας σε μια δανειστκή βιβλιοθήκη ή σε κάποιον φίλο(όπου θα πρέπει να το επιστρέψω και να μην σημειώνω)ή διαβάζοντας βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή(που μέσα σε ένα 20 λεπτο θα χρειάζομαι τα γυαλιά μου).
Τα στοιβάζω στο δωμάτιο μου σε ένα μικρό ετοιμόροπο επιπλάκι καθώς και σε κουτιά που έχω βάψει και περιποιηθεί η ίδια ειδικά για αυτήν την χρήση. Το όνειρο μου,είναι μια τεράστια βιβλιοθήκη!Απ’αυτές τις πανύψηλες, που σε μήκος καλύπτουν έναν ολόκληρο τοίχο,ενώ σε ύψος φτάνουν μέχρι το ταβάνι και πρέπει να χρησιμοποιήσεις σκάλα για να φτάσεις κάτι απο ψηλά.Είναι ξύλινη και με ένα μυστικό κουμπάκι ανοίγει διάπλατα και από μέσα εμφανίζοντε άλλα τόσα ράφια με βιβλία.Είναι χωρισμένα σε κατηγορίες και μπορείς να βρείς εύκολα αν ψάχνεις κάτι.
Εκεί είναι ένας εντελώς προσωπικός μου χώρος,που κάθομαι,διαβάζω και χαλαρώνω πίνοντας τον καφέ μου..Και το κλειδί το έχω μόνο εγώ!!
Στο σπίτι μου θα βρείς από παιδικά,νεανικά,λογοτεχνικά,επιστημονικά,εκκλησιαστικά,κλασσικά,viper,μαγειρικής και ότι άλλο βιβλίο μπορείς να φανταστείς. Μπορώ να καταβροχθίσω με την ίδια εμμονή ότι πέσει στα χέρια μου και πάντα θα κολλήσω στο δρόμο και θα χαζεύω με τις ώρες σε ένα βιβλιοπωλείο.Μ’αρέσει να τα ανοίγω, να τα ξεφύλλιζω,να χάνομαι στις σελίδες τους και να τα σημειώνω.Σε όλα υπάρχει γραμμένο το όνομα μου(έτσι δηλώνω ξεκάθαρα τον κάτοχο του και διεκδικώ με κτητικότητα το “θύμα” μου) και πάντα κάποιο σχόλιο στις πρώτες σελίδες για την εντύπωση που μου άφησε.Η κτητικότητα μου μετά ξεπερνάει τα όρια και εκνευρίζομαι πολύ όταν κάποιος μου λέει να του δανείσω κάποιο. Αν η μαμά μου πάρει κάποιο για να περάσει την ώρα της χωρίς να το ξέρω,υπάρχει περίπτωση εμφυλίου πολέμου και να μην μιλάμε για καμιά βδομάδα.Μια απο τις χειρότερες αναμνήσεις μου, ήταν όταν η Καραμέλα-το σκυλάκι μας- αποφάσισε να παίξει με τις σελίδες του καινούριου μου βιβλίου που είχα ξεχάσει δίπλα στο τζάκι.Η σχέση μου μαζί της πέρασε κρίση για μέρες όσο και να με κοιτούσε με κατεβασμένα τα αυτιά καταλαβαίνοντας το λάθος της.Όσο και να θέλω να διαβάσω κάτι καινούριο δεν είμαι ποτέ ικανοποιημένη πηγαίνοντας σε μια δανειστκή βιβλιοθήκη ή σε κάποιον φίλο(όπου θα πρέπει να το επιστρέψω και να μην σημειώνω)ή διαβάζοντας βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή(που μέσα σε ένα 20 λεπτο θα χρειάζομαι τα γυαλιά μου).
Τα στοιβάζω στο δωμάτιο μου σε ένα μικρό ετοιμόροπο επιπλάκι καθώς και σε κουτιά που έχω βάψει και περιποιηθεί η ίδια ειδικά για αυτήν την χρήση. Το όνειρο μου,είναι μια τεράστια βιβλιοθήκη!Απ’αυτές τις πανύψηλες, που σε μήκος καλύπτουν έναν ολόκληρο τοίχο,ενώ σε ύψος φτάνουν μέχρι το ταβάνι και πρέπει να χρησιμοποιήσεις σκάλα για να φτάσεις κάτι απο ψηλά.Είναι ξύλινη και με ένα μυστικό κουμπάκι ανοίγει διάπλατα και από μέσα εμφανίζοντε άλλα τόσα ράφια με βιβλία.Είναι χωρισμένα σε κατηγορίες και μπορείς να βρείς εύκολα αν ψάχνεις κάτι.
Εκεί είναι ένας εντελώς προσωπικός μου χώρος,που κάθομαι,διαβάζω και χαλαρώνω πίνοντας τον καφέ μου..Και το κλειδί το έχω μόνο εγώ!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου